by petrus bitbyter » Fri Sep 20, 2013 12:00 am
Je zit aan sporen van 0,2mm à 0,3mm, het dunste dat ik voor hobbydoeleinden bereikt heb tot nu toe en dan nog alleen voor vrij kleine printjes.
Verreweg het belangrijkste onderdeel is het positief. In het verleden heb ik dat fotografisch gedaan en dat geeft prima resultaten. Alleen, wie heeft er nog een doka-uitrusting en waar zijn de films en chemicaliën nog te koop? Vooral die films waren peperduur. Tegenwoordig heb je daar fotoplotters voor maar dat zijn professionele (=dure) apparaten.
Heden ten dage worden meestal laserprinters gebruikt. Met een 600dpi resolutie kun je 0,3mm en hoger wel aan. Alleen, de afdruk die uit je printer komt is verre van lichtdicht waar hij dat wel moet zijn. Daarom wordt wel black-out spray of Oost-Indische inkt toegepast om de sporen goed lichtdicht te krijgen.
De volgende stap is de lichtbak. Het licht zelf is meestal het probleem niet. Dat werkt of het werkt niet. Alleen staan de lichtbronnen wel eens wat (te?) dicht bij het glas. Veel belangrijker is het contact tussen de print en het positief. Die moet over het hele oppervlak goed aansluiten zonder bobbeltjes of belletjes of andere oneffenheden. In professionele apparaten worden ze met vacuüm tegen elkaar gedrukt.
Over ontwikkelen met NaOH zijn de meningen verdeeld. Zelf gebruik ik een recept dat ik ooit op internet tegenkwam met goede resultaten. Daar zit behalve NaOH ook waterglas in. De desbetreffende website heb ik niet bij de hand.
Etsen met ijzerchloride zal (voor de hobbyist althans) niet makkelijk te verbeteren zijn. Er zijn verscheidene andere middelen die vaak minder milieubezwaren hebben maar ze etsen niet beter. Vooral voor dunne sporen wel een vers en verwarmd etsbad gebruiken.
petrus bitbyter